mercredi, mars 26, 2014
ای مرگ بیا که زندگی ما را کشت
'ای مرگ بیا که زندگی ما را کشت'؛ هشتادمین سالمرگ عارف قزوینی
پدرم اشعار عارف را دوست داشت، الگوی او شاعران مشروطه و به خصوص عارف بود. اندیشه وطن پرستی و ناسیونالیسم قوی عارف بر او تأثیر بسیار گذاشته بود و از او بر من؛ از اینرو عشق به شعر و نقد روحانیان و ریشه های استبداد و همچنین جامعه عقب افتاده و سرانجام وطن پرستی را اول از عارف و بعد از پدرم دارم. عشق به موسیقی و روانی کلمات عارف و نزدیک با قلب مردم از ویژگی های عارف قزوینی است. امروز قریب هشتاد سال از مرگش می گذرد ولی یادش و اشعار و نغمه هایش همچنان زنده است
در غیبت کبرای پدرم؛ به یادش شعر خواندم و با شعر مراسم وداع ابدی را به شیوه انتخابی او انجام دادم. امروز قریب هشتاد روز از سفر بی بازگشت پدرم به دنیای آن سوی آینه ها می گذرد. یاد عارف و پدرم گرامی باد که مرا با دنیای شعر آشنا کردند
Libellés : Literature, Littérature, poetry























