مدتهاست که می خواهم مطلبی در مورد نژادپرستی ایرانیان بنویسم و این امر مدام به تعویق افتاده است. اما چگونه می شود که اعتراض به اعدام بلوچ ها و یا عرب های ایران این گونه به سردی و بی اعتنایی مواجه می شود؟
در چه در داخل ایران و چه در خارج از کشور، بارها شاهد عرب ستیزی بوده ام. ایرانیان ساکن جنوب، همانها که شاید رگ و ریشه ای در اعراب داشته باشند با این عرب ستیزی اخت شده اند و خود را از لحاظ فرهنگی بالاتر از آنها می پندارند. گمان می برند که همه عرب زبانها در پخش و ترویج اسلام مقصرند! انگار که ملت عرب سرکوب نشده و در حال حاضر همه آدمیان روی کره زمین، در یک موقعیت واحد سرکوبگرانه و مستبد قرار دارند!
دو معلم، دو جوان تحصیل کرده، دو فعال فرهنگی، دو اهوازی را اعدام کرده اند و این قوم ضد اعدام در این موارد تبعیض قائل می شوند.
مگر این جوانان، فرزندان آن آب و خاک و آن سرزمین نیستند؟
Libellés : censure, Critic, poetry
# posted by
Mahasti Shahrokhi : 2:50 PM
