چند تار موي مانده كاكلم را بالا گرفته بودم، گردنم كشيده شده بود، نمي توانستم راست بايستم، سرپنجه شده بودم. رگهاي كلفت گردنم را مي ديدم. چروك غبغبم صاف شده بود. انگشت تفي ام را به برجستگي گلو ماليدم. خنكي اش را حس كردم. تا آن موقع متوجه كارد يونجه بري دستم نبودم.، كارد را گذاشتم روي تف ها كه داشت خشك مي شد و كشيدم. كارد راحت داخل مي رفت. دندانه هاي چاقو بافتها را پاره مي كرد و جلو مي رفت ...رفت، رفت، رفت.... خون و كف، هف هف بيرون مي زد. خون روي پيراهنم مي ريخت، اما از زير يقه پايين تر نمي رفت. موهايم را بالاتر بردم، موهايم ترك ترك (TEREK) كنده مي شدند. با همان تارهاي مانده، سر را تا تمام طول دستم بالا بردم. كله ام به پوستي بند بود. مي ديدم كه ناي از وسط گردنم بالا آمده و به اطراف مي چرخد. هر چه دست ماليدم هيچ مويي روي سرم نبود. كله ام افتاده بود روي شانه. تك ضربه اي كله را انداخت. نگاهم تكان مي خورد. كله ام را مي ديدم كه افتاده جلوي پا. موهاي كنار شقيقه زرد شده بودند و ريخته بودند بهم. هيچ اثري از خون نبود. خم شدم و با انگشت اشاره ،سر را تكان دادم. قل خورد. از روي موزاييك ها راه گرفت و خورد به ديوار؛ تا كنارش خزيدم.، موهاي كنار شقيقه را توي مشت گرفتم و يكوري بالايش آوردم.، خون از لب و بيني مي ريخت اما به چانه نمي رسيد. بالاتر آوردمش. يكي از پلكهايم افتاده بود، نه كامل، مي دانستم خواب مي بينم. چشم ديگر قي كرده بود. زردي و سفيدي همه چشمم را گرفته بود. دست كردم پلك بسته را باز كنم، خون دلمه بسته بود توي كاسه چشم، نمي گذاشت پلك باز شود. به زور انگشت پلك را باز كردم.خون ترتيب ابروها را بهم زده بود. خون از جايي روي كچلي جلوي سر، همه پيشاني ام را گرفته بود .....
پلك كه مي زدم مژه هايم به شيار بين موزاييك ها گير مي كرد. سايه تنه ام را روي كف مي ديدم. مي دانستم خواب مي بينم. چشمهايم را مي بستم و بعد از چند لحظه با زور بازشان مي كردم تا مژه ها كله را از روي زمين تكان بدهند. سايه تنه ام را نمي ديدم. زبانم را بيرون آوردم گذاشتم روي كف و كله را پرت كردم بالا. زبان، لااقل بيني ام را از روي زمين بلندمي كرد. مژه ها زورشان نمي رسيد. روي زمين خم مي شدند و مي شكستند. سر زبانم خشك شده بود و گرد موزاييك بهش گرفته بود. باز كله را تكان دادم. بيني ام از روي زمين بلند مي شد. كله نيم چرخي مي زد و دوباره روي كف ثابت ماند. تنه ام آنطرفتر تلو تلو مي رفت. مي خورد به در و ديوار. دنبال در مي گشت. چشمهايم را بستم. با تمام زور زبان‌، سر را پرت كردم بالا. كله يك دور كامل چرخيد و به طرف ديگر افتاد. چشم قي كرده ام همه جا را زرد مي ديد. تنه ام آرام گرفته بود بدون اينكه به جايي بخورد از چارچوب در رد شد. صدايش از توي راهرو مي آمد كه به در و ديوار مي خورد و ...... در را باز كرد ...

تير 85/ شيراز