vendredi, décembre 27, 2013
آزادی، آزادی
mercredi, novembre 06, 2013
آلبر کامو به روایت چند تصویر در صدمین سال تولدش
آلبر کامو
زنان زندگی آلبر کامو
گفتگویی با آلبر کامو
آن چه در صدمین سالروز تولد آلبر کامو گفته نشد! آلبر کامو از زبان خودش
Libellés : Camus
vendredi, mars 23, 2012
صدای آلبر کامو، صدای انسان شورشی + فیلم

در ویدئوی اول، آلبر کامو در مورد نمایشنامه «تسخیرشدگان» که متأثر از رمان «تسخیرشدگان» داستایوسکی نوشته و به روی صحنه آورده است حرف می زند و همچنین در مورد نوع تئاتر و نمایشنامه ای که می نویسد توضیحاتی می دهد
در ویدئوی بعدی، خبر دریافت جایزه نوبل برای رمان «بیگانه» آلبر کامو و گفتگوی کوتاهی با او را می شنوید و در ویدئوی سوم، نطق آلبر کامو را هنگام دریافت نوبل ادبی خواهید شنید.
نطق آلبر کامو
http://www.youtube.com/watch?v=6Np-3oUP08c&feature=related
http://www.4shared.com/get/C1jBkQBI/A726-Alber_Kamo-Ensane_Taghi.html
http://www.youtube.com/watch?feature=endscreen&NR=1&v=3GKijOS0i8Y
http://www.youtube.com/watch?feature=endscreen&NR=1&v=3GKijOS0i8Y
Libellés : Camus, Film, Littérature, Théâtre
mercredi, février 09, 2011
کالیگولا در زمستان دیکتاتوری
کالیگولا» باله ایست یک ساعت و نیمه با طراحی نیکلا لوریش، یکی از رقاصان درجه یک اپرای ملی پاریس و گیوم گاین. «کالیگولا» اولین کار او در زمینه طراحی رقص است و او شخصیت کالیگولا را با موسیقی چهار فصل آنتونیو ویوالدی بر روی صحنه آورده است. پیش از این هرگز هنگام شنیدن چهار فصل ویوالدی به کالیگولا نیندیشده بودم اما طراحی لوریش نشان می دهد که چنین امری ممکن است.نیکلا لوریش کالیگولا، چهره امپراطور رم که دیوانه شد و سرانجام در بیست و نه سالگی با سی ضربه چاقو، هنگام خروج از یک نمایش بی کلام به قتل رسید را با همه ی پیچیدگی هایش و در خلوت خود، با زبان تن و رقص تصویر کرده است. در روایت تاریخی، پدر و دو برادر کالیگولا را برای رسیدن و ماندن در قدرت به قتل رسانیده اند و او در مرکز این دایره مرگبار و مرگ آفرین قدرت رشد کرده است و به خواهر خود عشق ورزیده است و در ابتدای جنون او را کشته است.
کالیگولا امپراطور رم، با پیچیدگی شخصیت خود موضوع نمایشنامه ای از آلبر کامو نیز بوده است. کالیگولا مانند بسیاری از دیکتاتورها مردی روان پریش و دو شخصیتی است و در بسیاری از اجراها از دو بازیگر برای ایفای نقش کالیگولا استفاده شده است. یکی برای ایفای جنبه فیلسوف هنرمند و هنردوست و عاشق و رفیق دوست و دیگری برای ایفای نقش دیکتاتور سادیک و خوانخوار و مهیب. کالیگولای آلبر کامو یک فیلسوف، یک یاغی علیه فساد و روابط و قرار دادهای اجتماعی دربار در روزگار خود است. یک شورش عظیم علیه نابرابری ها و ناعدالتی ها البته به شیوه کامو. کالیگولای کامو دو روایت دارد و روایت کامل آن در چهار پرده در 1944 قطعی شده است.
در روایت تاریخی، کالیگولا دیوانه می شود و آغاز دیوانگی اش با کشتن خواهر ( یا همان معشوقه اش) است. اما در روایت آلبر کامو و همچنین در این باله کالیگولا قاتل خواهر یا عشقش نیست بلکه مرگ دروسیلا را از کالیگولا می گیرد و او را دیوانه می کند.
کامو آنقدر بشردوست و انسان است که نمی تواند عشق را در درون خود بکشد و در نتیجه قاتل عشق خود باشد پس در نمایشنامه کامو، نمایش از جایی آغاز می شود که دروسیلا مرده است و مرگ او را از کالیگولا گرفته است و او شورش جنون آمیز و مرگبار خود را آغاز کرده است.
کالیگولای کامو پس از مرگ خواهر و معشوقه اش دروسیلا دچار جنونی نامفهوم می شود «انسان ها می میرند و خوشبخت نیستند» او برای اعتراض در برابر بیداد مرگ، همراه با ویرانگری خود و ارزشهای اخلاقی، مدام به تخریب دیگران می پردازد و از زمین و زمان انتقام می کشد. کالیگولای کامو به جای امپراطور دیکتاتور و یک هیولای خونخوار، در عین حال یک فیلسوف یاغی هم هست.
کالیگولا به قول فرانسوی ها ماه را می خواهد یعنی می خواهد «ناممکن» را عملی کند یا به عبارت بهتر، مرگ را براندازد و یا با آن را به چنگ بیاورد. صحنه هایی از رقص کالیگولا با ماه، یا تلاش درونی او برای رسیدن به ناممکن از صحنه های زیبای باله است. کالیگولای کامو شخصیتی نه به گونه متعارف دوجنسیتی بلکه فراجنسیتی دارد و اکنون که خواهرش مرده، تنها کسی که او را درک می کند، با دوست و معشوقش، مانده است. تجاوز به همسر یکی از سناتورها در شب عروسی اش از جنون و خودکامگی و یا عجز اوست و هیچ گونه جنبه عاشقانه و حتا شهوت بار ندارد. کالیگولا یکی از سناتورهای خود را وادار می کند لباس زنانه بپوشد و بر او قلاده می زند و این گونه در جمع ظاهر می شود. بدبختانه کالیگولا فرمانروای روم است و در نتیجه بسیار قدرتمند و از این رو دستورها و رفتار او با درباریان و سناتورهای متملق خود بسیار گستاخانه و تحقیرآمیز است.
رفتار سادیک و بیمارگونه کالیگولا، خود ویرانگری او در عین تخریب دیگران و جهان پیرامون خویش مرگبار است. در واقع کالیگولا با مرگ آفریدن به نوعی از زندگی در آزادی نامحدود دست پیدا می کند که در آن همه چیز در عین مجاز بودن و بی اخلاقی کامل، چون به مرگ ختم می شود پس بیهوده و عبث به نظر می رسد. کالیگولا آینه پوچی و بیهودگی زندگی در برابر مرگ، سرانجام در نمایش کامو پیش از آن که او را بکشند خود را کشته است.
در باله کالیگولا، برای موسیقی صحنه از اجرای چهار فصل ویوالدی توسط ارکستر ملی اپرای پاریس و صحنه هایی در سکوت و یا پخش صداهای ضبط شده است. صحنه خالی است و فقط پرده ای در بالاست که در بخش چهارم تبدیل به نمایش فیلم ریزش دانه های درشت برف می شود. هر چیزی شروعی دارد پایانی نیز خواهد داشت. این قانون طبیعت است. چهار فصل با جوانی و بهار آغاز می شود و با زمستان و ریزش برف و ریزش حکومت دیکتاتور دیوانه به پایان می رسد.پس از هر فصل، صحنه ای از سه موجود سپیدپوش همراه با کالیگولایی دیگر در لباس سپید در جلوی صحنه، نمایانگر جدال کالیگولا در برابر راه مرگباری که در پیش دارد و در برابر مرگ است. در صحنه آخر جای دربار کالیگولا و موجودات نمادین دوگانه عوض می شود. دربار که بسیاری از آنها با فرمان های غریب دیکتاتور دیوانه به قلمروی مرگ رفته اند در جلوی صحنه و در جناح تماشاگر نشسته اند و دارند باقی ماجرای دیکتاتور تنها و دیوانه را تماشا می کنند و کالیگولای مرگ خواه در برابر کالیگولایی که می خواست با مرگ درافتد تا آن را براندازد، هر دو در آن سو قرار دارند و مانند آینه ای خود را تکرار می کنند.
مرگ آینه ای می شود تا کالیگولا تصویر واقعی خود را ببیند. هماهنگی رقصندگان هنرمند برای تصویر کردن ابعاد درونی شخصیت پیچیده کالیگولا و حکومت دو ساله مرگبارش، تصاویر زیبا و موسیقی روح نواز ویوالدی توسط ارکستر توانا و شنیدن ویولن نوازی های پرشور چهارفصل نعمتی است. باله کالیگولا تا بیست و چهارم فوریه در اپرای گارنیه به روی صحنه است. کالیگولا به صورت فیلم در سینماهای فرانسه از هشنم فوریه به روی صحنه آمده است. عکس های باله را اینجا ببینید.صحنه ای اجرای زیبای باله کالیگولا را ببینید. صحنه ای دیگر از رویارویی کالیگولا با چهره مرگبار خویش در فصل نهایی یا زمستان دیکتاتوری
Libellés : Ballet, Camus, Littérature, Théâtre
samedi, janvier 30, 2010
روز آلبر کامو
در چهارچوب برنامه هایی که امسال به مناسبت پنجاهمین سالگرد غیبت آلبر کامو تدارک دیده شده است، مرکز فرهنگی ژرژ پمپیدو امروز را به آلبر کامو اختصاص داده است. آلبر کامو، نویسنده ای انسان دوست و بسیار محبوب است. بیش از هر نویسنده معاصر فرانسوی، آثار کامو به زبانهای دیگر ترجمه شده است و در ایران اکثر آثارش به فارسی ترجمه شده است.پایان برنامه امروز با اجرای تئاتری رمان "بیگانه" توسط هنرمندان تئاتر بر روی صحنه است. ورود برای همگان رایگان است.
Libellés : Camus, Littérature, théâtre documentaire
mercredi, janvier 06, 2010
پرونده آلبر کامو پنجاه سال پس از مرگش
امسال پنجاه سال از مرگ ناگهانی آلبر کامو می گذرد و به همین مناسبت برنامه های مختلفی در مورد این نویسنده محبوب تهیه شده است. فیلم مستندی در مورد آلبر کامو تهیه شده بود که شب چهارم ژانویه از تلویزیون پخش شد و هنوز می توان این فیلم مستند را از طریق فروشگاه آرته به صورت دی. وی. دی تهیه کرد.امشب نیز فیلم مستندی از کانال دوی فرانسه در ساعت هشت و نیم شب پخش می شود. رادیوی فرهنگی فرانسه هم برنامه مفصلی در مورد این نویسنده متفکر انساندوست و صلحجو تهیه کرده است که تا پانزدهم ژانویه به تدریج پخش می شود. از شنیدنی های این پرونده رادیویی گفتگو با کاترین کامو، دختر آلبر کامو در مورد "اولین بشر"، آخرین رمان ناتمام کامو است که به همت کاترین کامو منتشر شده است. بخش هایی به اجرای رادیویی رمان "بیگانه" اختصاص دارد. در بخش هایی دیگر تئاتر و نمایشنامه های کامو "کالیگولا" و "عادلها"، یکی پس از دیگری مورد بررسی قرار می گیرد. بخش هایی از رمان های او توسط هنرمندان تئاتر خوانده خواهد شد. کتابشناسی کاملی از آثار کامو و همچنین آنچه در مورد آلبر کامو نوشته شده است در بخش نهایی این پرونده قرار دارد. این برنامه را می توانید به مرور بشنوید و یا روی سایت رادیو گوش کنید.تازه زندگیش روبه راه شده بود، جایزه نوبل ادبی را برده بود و خانه ای در جنوب فرانسه (به یاد الجزیره) خریده بود و در اوج خلاقیت خود بود که ناگهان براثر تصادف اتومبیل درگذشت. روز تصادف ، آلبر کامو بلیط قطار داشت تا به پاریس بیاید، دوستش میشل گالیمار به دیدنش آمد و او چون ماشین داشت طبعاً از کامو دعوت کرد با اتومبیل به پاریس بروند. در راه تصادف کردند و اتومبیل از مسیر خود خارج شد و به درختی خورد و آلبر درجا درگذشت. در کیف دستی آلبر کامو دست نویس رمان ناتمام "اولین بشر" و بلیط قطارش به پاریس بود که استفاده نشده از او به جا ماند! یادش گرامی باد!
و پرونده کامل آلبر کامو در رادیوی فرهنگی فرانسه:
Libellés : Camus, Littérature, Théâtre






















