بیضایی با بیان اینکه نقش کانونی زنان در فیلمنامه‌هایش باعث شده است که سال‌های سال اجازه فیلمسازی نداشته باشد، گفت: «فارابی با ردِّ "اشغال" پا گرفت! می‌دانید؛ ردکردن آسان‌ترین کار جهان است؛ و "اشغال" رد شد. تنها به این دلیل که شخصیت محوری آن زن بود. پس از یک گفت‌وگوی چندساعته که چون دستورالعملی آسمانی به من گفتند حروفچین می‌خواهند نه نویسنده، و کفری شدند که چرا نمی‌فهمم گفت‌وگو در واقع یعنی فقط یک طرف گوینده و یک طرف شنونده. همه‌چیز مشروط شد به اینکه زن کانونی فیلم را که بازیگر و برآمده سال‌های کشف حجاب بود تبدیل کنم به مرد! یعنی با عوض‌کردن سال تولد و پس‌زمینه فرهنگی‌اش و خط‌زدن کشف حجاب از تاریخ معاصر، او دلواپس خانه بنشیند و مردی از خانواده را پیدا کند که جای او دنبال شوهر ربوده‌شده‌اش بگردد. من قبول نکردم و این افتخار برای همگی باقی ماند که نه "اشغال" ساخته شد و نه ده‌ها فیلمنامه بعدی من که شخصیت محوری آن‌ها زن بود.» بیضایی با بیان اینکه زنان چگونه در هر موقعیت ناخواسته، آرام‌آرام جهان دور و بر خود را در جهت عقلانیت و عواطف خود شکل می‌دهند و چگونه از هر فاجعه‌ای سر برمی‌آورند و از نو خود را بازمی‌سازند، گفت: «اگر جامعه‌ای بلد باشد زن‌ها را قربانی تحکم خود کند حتما بلد خواهد بود مردان و در نتیجه بچه‌ها را هم قربانی کند؛ و سوار تل قربانیان‌شدن نتیجه خودمحوری و تحجر بنیادی‌شده جهان مردانه است که بخش مهمی از زنان سنتی نیز، مادرزادی و عادتی، آن را نیرو می‌دهند از آنجا که نمونه‌ی دیگری نمی‌شناسند یا از هر شکل دیگری ترسانده شده‌اند.»